LipjaniPress

Ardian Nokaj: Darka e Fundit

Lipjani Op/Ed

Pashka e Jezusit Sikurse e bën të qartë Ungjilli, e sidomos Ungjilli sipas Gjonit, festa e Pashkës shënoi arritje me të rëndësishme gjatë shërbesës së Jezu Krishtit.
Në tri vite sherbimi pati tri ndodhi domethensë, në Pashkën e parë gjatë shërbesës së Tij, Jezusi e bëri të njohur misionin e tij nëpërmjet pastrimit të tempullit, kur ai i hodhi jashtë dyerve të tempullit këmbyesit e parave dhe ata që shisnin kafshë.
Në Pashkën e dytë, Jezusi shfaqi fuqinë e Tij nëpërmjet mrekullisë së bukëve dhe të peshqve. Këtu Krishti paraqiti simbolet që më vonë do të kishin një domethënie edhe më të madhe në Dhomën e Sipërme.
“Unë jam buka e jetës”, tha Ai. “Kush vjen tek unë nuk do të ketë më kurrë uri dhe kush beson në mua, nuk do të ketë më kurrë etje.” (Gjoni 6:35.) Sigurisht, do të ishte festa e Tij e fundit e Pashkës, që do t’i jepte kuptim të plotë këtij festimi.
Në atë javë të fundit të shërbesës së Tij në tokë, Jezusi e dinte qartësisht se çfarë do të thoshte për Të kjo Pashkë e veçantë. Shqetësimi ndihej tashmë kudo.
E tek Ungjilli Mateut shënon: “Mbasi Jezusi i mbaroi të gjitha këto fjalime, u tha dishepujve të vet: Ju e dini se pas dy ditësh janë Pashkët dhe Biri i njeriut do të dorëzohet për t’u kryqëzuar’.” (Mateu 26:1–2.) Duke e ditur shumë mirë çfarë e priste Atë, Jezusi i kërkoi Pjetrit dhe Gjonit të bënin përgatitje për një darkë pashke.
Ai u tha atyre t’i kërkonin të zotit të një shtëpie vendore: “Ku është salla, në të cilën mund të ha Pashkën bashkë me dishepujt e mi?” (Lluka 22:11.) Vetmia e lindjes së Tij, në një farë mënyre, duhej të përsëritej sërish në vetminë e vdekjes së Tij.
Dhelprat kishin strofkat dhe zogjtë kishin çerdhe, por Biri i Njeriut nuk kishte as ku të mbështeste kokën në lindjen e Tij apo në orët e Tij të fundit në vdekshmëri [shih Mateu 8:20]. Më së fundi, përgatitjet për darkën e Pashkës u përfunduan, duke i ruajtur pothuajse njëmijë e pesëqind vjet të traditës.
Jezusi u ul me dishepujt e Tij dhe, pas ngrënies së qengjit flijues dhe të bukës e verës së kësaj feste të lashtë, Ai u mësoi atyre një kuptim më të ri dhe më të shenjtë të atij bekimi të lashtë nga Perëndia.
Ai e mori një prej bukëve të sheshta, rrumbullake dhe pa maja, e tha bekimin mbi të dhe e theu atë në pjesë që ua shpërndau Apostujve, duke thënë: “Ky është trupi im, që është dhënë për ju; bëni këtë në përkujtimin tim”.
(Lluka 22:19.) Ndërkohë që kupa po mbushej, Ai e mori dhe, duke dhënë falënderime, i ftoi ata të pinin prej saj, duke thënë: “Kjo kupë është besëlidhja e re në gjakun tim, që është derdhur për ju”. (Lluka 22:20.) Pali tha për këtë: “Sepse sa herë të hani nga kjo bukë ose të pini nga kjo kupë, ju shpallni vdekjen e Zotit, derisa ai të vijë”.
(1 Korintasve 11:26.) Buka dhe vera, do të bëheshin emblemat e trupit dhe të gjakut të Qengjit të madhërishëm, emblema që duhen ngrënë e pirë me nderim dhe për kujtimin e Tij përherë.
Në këtë mënyrë të thjeshtë, por mbresëlënëse, Shpëtimtari krijoi ordinancën që njihet tani si sakramenti i Darkës së Zotit. Me vuajtjen në Gjetseman, me flijimin në Kryqin e Kalvarit dhe ringjalljen nga varri, Jezusi e përmbushi ligjin e lashtë dhe filloi një periudhë të re ungjillore, të bazuar në një kuptueshmëri më të lartë e më të shenjtë të ligjit të sakrificës.
Njerëzve nuk do t’iu kërkohej më ta ofronin qengjin e parëlindur nga tufa e tyre, sepse i Parëlinduri i Perëndisë kishte ardhur për ta ofruar vetveten si një “flijim i pafundmë dhe i përjetshëm”.
Kjo është madhështia e Shlyerjes dhe Ringjalljes, jo thjesht një anashkalim prej vdekjes, por një dhuratë e jetës së përjetshme nëpërmjet një flijimi të pafundmë. Sa me vend ishte që gjatë mbajtjes së kësaj besëlidhjeje të lashtë të mbrojtjes [darkës së Pashkës], Jezusi do të krijonte emblemat e një besëlidhjeje të re të sigurisë – emblemat e vetë trupit dhe gjakut të Tij.
Teksa Ai e mori bukën dhe e theu, dhe e mori kupën dhe e bekoi, Ai po e paraqiste vetveten si pikërisht Qengjin e Perëndisë, i cili do të siguronte ushqim shpirtëror dhe shpëtim të përjetshëm.
Ndersa festojm ketë vitë Pashken, mendja dhe trupi ynë është i lidhur vertikalisht me krijusin Zotin tonë, dhe hallet e brengat e botës i hedhim tej përshkak të DASHURISË.
Mos harroni duani të gjithë njerzit njesoj por si vetvetën. Paqa dashuria dhe uniteti mbretrofshin në botë, bekime!

Përgaditur nga Teologu, Ardian Nokaj
Fundi i bashkëbisedimit./Lipjanipress.com//

Facebook Comments
Pelqeni Faqet nga LipjaniPress:

Related posts

LDK-Lipjan Reagim në komunikatën e VV

lipjanipress

Kryetari Komunës të Lipjanit Imri Ahmeti, me bashkëpunëtorë ka bërë homazhe te lapidari i heroit të kombit Ismet H. Asllani

Press Lipjani

Partnerizimi i Lipjanit me Kaiserslauternin e Gjermanis n’rrugë të mbarë.

lipjanipress

Kryetari Ahmeti, uron qytetarët lipjanas për përvjetorin e Pavarësisë së Kosovës

lipjanipress

Ç’NA DUHET NJË SHTET, KU ATA QË LUFTUAN DHE FËMIJËT E TYRE E BRAKTISIN ATË

lipjanipress

PDK-Lipjan, nominon z. Shukri Bujën për kryetar të Lipjanit!

lipjanipress

Rezultati i Sondazhit 24h i lansuar dje ne oren 12:00 dhe është mbyllur sod në ora 12:00(FOTO)

lipjanipress

ME VETËVENDOSJE EDHE JANJEVA GATI PËR NDRYSHIM(FOTO)

lipjanipress

Kryetari Ahmeti ka pritur një grup studentesh të Kolegjit UBT

lipjanipress

H.S.Zeneli: Nait, mbushu me forcë dhe eja në debat (Foto)

lipjanipress

Kryetari Imri Ahmeti dhe Kryeministri Avdullah Hoti përuruan shkollën e re në Magurë të Lipjanit

lipjanipress

I pari i Lipjanit Imri Ahmeti me bashkëpunëtorët e tij po ashtu sot kanë vizituar punimet në Llugagji

lipjanipress
Skip to toolbar